سايت جمعيت امام علي (ع) مشهد

http://www.imamali-mashhad.com/

كوچه‌هاي سرد، كودكاني كه سر گرسنه بر بالين مي‌نهند و خانه‌هايي كه از سرماي فقر به خود مي‌لرزند. اينها حكايتهاي هر روزه شهر ماست و انسان صاحب اختيار انتخاب مي‌كند: مي‌توان تمام اين حكايت‌ها را با خميازه‌اي از سر بي تفاوتي پشت سر گذاشت و نشنيد يا ...

يا همپاي انسانيت كوچه گردي آغازيد.

كوچه كوچه‌هاي اين ديار سرد و غريب تو را مي‌خواند مگو كه ره دشوار است، مگو كه مرا توان رفتن نيست. تو قدم در راه بنه نه به خاطر كودكي مانده در بستر بيماري و نه به خاطر شرمندگي دستان خالي پدري، بخاطر خودت دعوت كوچه‌ها را پاسخ گو...

 

همه ساله جمعيت دانشجويي- مردمي امام علي (ع) همزمان با ماه مبارك رمضان و شبهاي قدر مراسم كوچه گردانان عاشق را برگزار مي نمايد. اين مراسم به تاسي از شيوه عملي حضرت علي (ع)در سر زدن شبانه به نيازمندان، كودكان يتيم و بي سرپرست و تهيه مايحتاج مورد نياز ايشان شكل گرفته است.

در اين طرح دانشجويان مايحتاج تعريف شده در سبد غذايي يك ماهه خانواده هاي فقير راتهيه و بصورت يك كيسه غذايي در مي آورند و به در خانه محرومان مي برند.

کوچه گردان عاشق در حقیقت بیانیه عملی دانشجویان و مردم دوست دار و عاشق علی (ع) و عدالت می باشد، او که می فرماید:

"فقیری گرسنه نماند، مگر این که توانگری از حق او، خود را به نوایی رساند"

جمعیت امام علی (ع)مشهد نیز که چندی است فعالیت خود را آغاز نموده است،پس از شناسایی ۴۰ خانواده و درجه بندی آن ها بر اساس نیازهای مالی و تحصیلی تصمیم به برگزاری این طرح در روز ۲۵ دی ۸۸ گرفت.در این طرح ۲۱ خانواده در اولویت بودند که در طرح شرکت داده شدند.

به کمک دانشجویان بسته های مواد غذایی که شامل برنج،روغن،عدس،لوبیا،قند،مربا و...بود تهیه شد و  سه گروه از دانشجویان به طور همزمان وظیفه  توزیع آن ها به خانواده ها را به عهده گرفتند.

پس از موفقیت در اولین طرح اجرا شده ،به امید و یاری خدا سعی و تلاشمان بر این است  که در روز ۲۵ اسفند نیز دگر بار این طرح را اجرا نماییم.

یکی از نکات اخلاقی و مهم در امر نیکوکاری و خدمت به محرومان، این است که به هنگام دستگیری از نیازمندان، باید روشی را در پیش گیریم که شخصیت آن ها حفظ شود و احساس حقارت و شکست نکنند و از طرفی، ثروت مندان هم از کبر و خود بزرگ بینی بر کنار بمانند.

حضرت علی علیه السلام در این باره چنین می فرمایند: «چه نیکو و پسندیده است برای ثروتمندان که در برابر نیازمندان، تواضع و فروتنی کنند و از آن نیکوتر، بزرگ منشیِ نیازمندان در برابر ثروتمندان است، به علت اعتماد و توکلی که به آفریدگار بزرگ دارند».

نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟

كجا بايد صدا سر داد ؟

در زير كدامين آسمان ،

روي كدامين كوه ؟

كه در ذرات هستي رَه بَرَد توفان اين اندوه

كه از افلاك عالم بگذرد پژواك اين فرياد !

كجا بايد صدا سر داد ؟

فضا خاموش و درگاه قضا دور است

زمين كر ، آسمان كور است

نمي خواهم بميرم ، با كه بايد گفت ؟

اگر زشت و اگر زيبا

اگر دون و اگر والا

من اين دنياي فاني را

هزاران بار از آن دنياي باقي دوست تر دارم .

به دوشم گرچه بار غم توانفرساست

وجودم گرچه گردآلود سختي هاست

نمي خواهم از اين جا دست بردارم !

تنم در تار و پود عشق انسانهاي خوب نازنين بسته است .

دلم با صد هزاران رشته ، با اين خلق

با اين مهر ، با اين ماه

با اين خاك با اين آب ...

پيوسته است .

مراد از زنده ماندن ، امتداد خورد و خوابم نيست

توان ديدن دنياي ره گم كرده در رنج و عذابم نيست

هواي همنشيني با گل و ساز و شرابم نيست .

جهان بيمار و رنجور است .

دو روزي را كه بر بالين اين بيمار بايد زيست

اگر دردي ز جانش برندارم ناجوانمردي است .

نمي خواهم بميرم تا محبت را به انسانها بياموزم

بمانم تا عدالت را برافرازم ، بيفروزم

خرد را ، مهر را تا جاودان بر تخت بنشانم

به پيش پاي فرداهاي بهتر گل برافشانم

چه فردائي ، چه دنيائي !

جهان سرشار از عشق و گل و موسيقي و نور است ...

نمي خواهم بميرم ، اي خدا !

اي آسمان !

اي شب !

نمي خواهم

نمي خواهم

نمي خواهم

مگر زور است ؟

«اِنَّ اللّهَ فَرَضَ عَلَی الأغنِیاءِ فی أَموالِهِمْ بِقَدْرِ ما یَکْفی فُقَراءَهُمْ فَإِنْ جاءُوا وَ عَرَوُا جاهَدُوا فی مَنْعِ الأغنِیاءِ فَحَقٌّ عَلَی اللّهِ أَنْ یُحاسِبَهُمْ یَومَ القِیامَهِ وَ یُعَذِّبَهُمْ عَلَیهِ‏؛ خداوند بر ثروتمندان واجب کرده است تا از اموالشان به اندازه کفایت فقیران هزینه کنند. اگر نیازمندان، گرسنه یا عریان باشند، به سبب منع ثروتمندان است و خداوند از آنها در روز قیامت حساب می‏کشد و مجازات می‏کند».

گر کشی یک کور از چاه ای فلان‏   ***    به که خود بالا کشی تا آسمان‏
گر برآری حاجت بیچاره‏ای            ***    به که خوانی چل کرت سی‏پاره‏ای‏
در رضای یک مسلمان، دَه قدم‏    ***    به که سالی طی کنی راه حرم‏
لیک کار مؤمنان را ساختن‏          ***    سینه‏شان را از غمی پرداختن‏
هرچه باشد، شادی آن دولتی است‏ ***    خود نه محتاج خلوص قربتی است‏
در ازایش اجر گیری بی‏حساب‏    ***    قربت ار باشد، فزون گردد ثواب‏

افرادی که روح کمک و نیکوکاری در جانشان نفوذ کرده، هیچ گاه از این امر خداپسندانه غفلت نمی کنند. آنان همواره در طول مدت زندگی خود، سهمی از اموال خود را برای مستمندان در نظر می گیرند و از این راه، خویشتن را شایسته اجر و پاداش الهی قرار می دهند، آنان در حقیقت با این عمل نیک و خداپسندانه، روح گذشت، فداکاری و سخاوت را در جان های خود جای می دهند و از رذایل اخلاقی، مثل بخل بر کنار می مانند. امام صادق علیه السلام می فرماید: «خداوند به حضرت داوود علیه السلام وحی نمود که گاهی یکی از بندگان من کار نیکی انجام می دهد و من بهشت را به او ارزانی می دارم. داوود پرسید: خداوندا! آن کار نیک کدام است؟ وحی رسید که مسرور نمودن و خوشحال ساختن یکی از بندگان با ایمان من، اگر چه به دادن یک خرما باشد».

هر روز که کودکان کار را در کنار ظرف های زباله می بینیم که چگونه برای زیستن دست های کوچک و بی گناه خود را درون کیسه های زباله می کنند،‌ تا تکه ای از بازیافت ها بیابند که در ازای آن لقمه خوراکی فراهم کنند. یا آن روستایی محروم از همه چیز را در دورافتاده ترین بخش های سرزمین خود می بینیم که همچنان زیر کپر زندگی می کند، بی آن که خوراک مناسب داشته باشد، به خود باورانده ایم که می توان این تصویرها را دید و از کنار آن ها گذشت ! می توان این تصویرها را دید و اندکی بعد خود را در فضای دلنشین رستورانی با تصویرهایی زیباتر گم کرد.

                      به راستی مسئولیت اخلاقی و اجتماعی ما چیست؟
 

براي آشنايي با طرح هاي اجرا شده توسط اين جمعيت در تهران مي توانيد به لينک زير مراجعه کرده و در قسمت طرح هاي جمعيت امام علي ع،طرح مورد نظر را مطالعه فرماييد

کعبه کريمان

اگه كمی و فقط كمی بخواهیم از زندگی لذت ببریم و نگاهمان را كمی بهتر كنیم بسیاری از لذت ها نه وقت زیادی می خواهد و نه پول زیادی...

در کوچکترین اتفاقات عظیم ترین تجارب بشر نهفته است

از هر آنچه كه داریم خود و دیگران استفاده كنیم ممكن است فردا دیر باشد.